Afscheid van de politiek

 Afscheid van Open Vld

5 september 2023 werd ik "uitgesloten" zoals men dat noemt als bestuurslid van Open Vld Lier-Koningshooikt.

En neen, bovenstaande afbeelding is dan niet de nationale Open Vld die ten grave wordt gedragen. Sommigen onder u zullen denken dat het misschien wel toepasselijk is, ze hebben er nationaal immers alles aan gedaan van het kopen van witte konijnen tot plassen tegen een politiecombi of luchtgitaar spelen. Luchtgitaar, het komt misschien wel in aanmerking voor woord van het jaar. 

En neen, bovenstaande afbeelding is ook niet de lokale Open Vld Lier-Koningshooikt die ten grave wordt gedragen. Haat en leedvermaak is immers niet aan mij besteed. Trouwens is leedvermaak nochtans heel populair bij politici, nationaal of lokaal, je moet maar eens op Twitter, excuseer X, kijken. Leedvermaak gaat blijkbaar veelal samen met jaloezie, een karaktertrek waarover politici al te dikwijls over beschikken.

Over wat gaat die afbeelding dan? Bovenstaande afbeelding beeld uit wat een bestuurslid van Open Vld Lier-Koningshooikt publiekelijk over mij wist te vertellen. Voorafgaand aan de bestuursvergadering waar tot mijn "uitsluiting" zou worden besloten verkondigde een bestuurslid dat ik de lokale Open Vld Lier-Koningshooikt "kapot" zou hebben gemaakt. Het ontlokte bij mij de bedenking dat men met een bang hart de gemeenteraadsverkiezingen van 2024 afwacht en nu al een zondebok zoekt om de wenkende nederlaag af te wentelen in plaats van het eigen falen in de ogen te kijken.

Na jaren van dreiging met mijn ontslag is een meerderheid van de partij er dus eindelijk in geslaagd mij uit te sluiten en dat is hun democratisch recht, daar heb ik geen probleem mee. Waar ik wel een probleem mee heb is wat dan achter mijn rug wordt verteld. Politiek is mijn vrijetijdsbesteding en wat men binnen de partij met mij doet of van mij denkt of zegt maakt mij niet uit, maar ik heb daarnaast nog wel een beroepsleven en een privéleven. Op zijn minst zou men daarvoor toch wat respect mogen voor opbrengen.

Zelf heb ik na mijn ontslag op de bewuste vergadering van 5 september iedereen oprecht succes gewenst in aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen van 2024 en daarbij de hoop uitgedrukt dat we in de toekomst als volwassenen respectvol met mekaar kunnen omgaan. Ik heb dus gewacht op een publiekelijk bericht van de partij dat mijn ontslag op een eerlijke manier zou toelichten en valse beweringen van bestuursleden zou weerleggen. 

Dat is er dus spijtig genoeg tot op heden niet van gekomen vandaar middels dit schrijven mijn recht van antwoord en de correcte toelichting aangaande mijn ontslag.  

Plassen of andere dingen?

Neen, ik heb dus niet staan plassen tegen een politiecombi. Ik heb ook geen witte konijnen proberen te kopen en heb ook geen scheve schaats proberen te rijden. Neen, het ging ook niet om een strijd voor een plaatsje op de kieslijst voor volgend jaar, ik heb namelijk geen aspiraties om schepen of wat dan ook te worden.  

Ik heb ook niet uit de biecht geklapt. Acht jaren bestuurslid en in die acht jaren heb ik over de interne gebeurtenissen in de partij steeds discreet gehandeld. In die acht jaren heb ik in de partij steeds de belangen van de partij en de Lierenaar proberen te verdedigen. In die acht jaar heb ik ook partijgenoten met ambities voor een politiek ambt steeds proberen bij te staan, volledig belangeloos.

Waarom dan ontslag?

In 2015 werd ik door de toenmalige voorzitter van de partij gevraagd of ik wou toetreden tot het bestuur. Ik heb dat enthousiast gedaan. Je kan als burger altijd aan de zijlijn blijven staan en jammeren over de politiek of je kan er iets proberen aan te doen. Ik besloot er iets proberen aan te doen.

Na een aantal maanden bestuursvergaderingen te hebben doorstaan in 2015 heb ik toen voorgesteld een denkgroep op te richten die de problemen in onze stad belicht en een visie ontwikkeld over allerlei onderwerpen. Zo enthousiast men hierop reageerde was men heel wat minder enthousiast om dat in naam van de partij te doen. Het leidde ertoe dat de partij voorstelde dat ik zo een denkgroep in eigen naam zou oprichten. LiToLiKo was geboren, de denkgroep "Liberale Toekomstvisie voor Lier en Koningshooikt" waarvan ik dus de stichter en de voorzitter ben.

Over het eerste verslag van LiToLiKo "Winkelcentrum Lier" uitgebracht in 2016 was de partij laaiend enthousiast. Dat enthousiasme verdween langzaam naarmate meer verslagen verschenen en het besef kwam dat men geen controle had over een denkgroep die geen deel uitmaakt van de partij. Naarmate de jaren vorderden groeide het misnoegen bij menig bestuurslid en in 2019 leidde dat tot de eerste dreiging met mijn ontslag als ik niet zou ophouden met de denkgroep LiToLiKo. 

Subsidies en deontologie.

Dit jaar heb ik met LiToLiKo twee verslagen uitgebracht aangaande de subsidieregeling en eigendomsafstand met betrekking tot de Hoge Velden en de vennootschap Koninklijke Lyra-Lierse luidende "Subsidieschandaal in Lier?" en "Deontologie en de Lierse gemeenteraadsleden". Verslagen waarbij LiToLiKo nagenoeg de gehele gemeenteraad op de korrel neemt.

Buiten de vraag of de partij zich aangaande dit subsidiebeleid deontologisch correct heeft gedragen, want over de inhoud van de verslagen wou men het niet hebben, stelde de partij de vraag of ik het recht had om zoiets te schrijven met LiToLiKo terwijl ik ook bestuurslid was van de partij. Met andere woorden stelde men de vraag of men als bestuurslid nog het democratisch recht heeft op vrije meningsuiting. Een grote meerderheid vond dus van niet.

Respect en volwassenheid.

Op 5 september 2023 was mijn "uitsluiting als bestuurslid" dus een feit. In mijn gevecht voor de belangen van de Lierenaar heb ik dus een veldslag verloren maar niet de oorlog. 

Ik verlaat het politiek strijdtoneel niet. LiToLiKo blijft bestaan en zal zoals altijd in het belang van de inwoners met een kritisch oog kijken naar wat de Lierse politiek bekokstoofd. Dus neen, dit is geen afscheid aan de Lierse politiek.

Uw dienaar,

Erwin Goyvaerts